ويژگي :
تلخ ، سرد ، خشک

  ترکیبات :
آنتراکینون ها ، تانن ها ، اکسالات کلسیم ، رزین ها ، مواد معدنی .

آثار:
ملین ، داروی گوارشی ، قابض ، ضد باکتری .

منشاء اصلی این گیاه شمال غربی چین وتبت است واز 2000 سال بیش درپزشکی چینی از آن استفاده می شود.این گیاه بتدریج از طریق هند و دردوران رنسانس از طریق آسای صغیر – علت نام رایج آن یعنی ریواس ترکی ، هم همین است – به اروپا راه یافت . پزشکان ایرانی وعرب هم به استفاده از این گیاه علاقه داشتند . ریواس خوارکی معمولا « ر.رابارباروم » است از قرن هجدهم به بعد کشت آن دراروپا رایج شد.

افشره ریواس رادرچشم کشند دید را قوی کند (قانون - ابن سینا ).

احتیاط:
* دردوران بارداری مصرف نکنید چون یک مسهل قوی است .
* چون ریواس حاوی اکسالات کلسیم است دربیماری های التهابی مفاصل ونقرس بهتر است از مصرف آن خودداری کنید .
* ازمصرف برگ خودداری کنیدچون بالقوه سمی است ومواردی از مرگ ومیر گزارش شده است .

جوشانده / یک جوشانده رقیق (5/0 گرم ریشه درهردوز ) را می توان برای درمان یبوست مزمن یا دردهای قاعدگی همراه با تاخیر درشروع قاعدگی کاربرد دارد .

محلول شست وشو / ریشه خاصیت ضدباکتری وقابض دارد وجوشانده غلیط آن را می توان درمورد کورک وبیماری های چرکی پوست به کاربرد.

ریشه :
تنتور/ اثر آن با توجه به مقدار مصرف متفاوت است .مقادیر کم (5تا 10قطره ) قابض است و می توان آن را دردرمان اسهال به کاربرد .مقدار بیشتر (یک میلی لیتر ) به عنوان محرک کبد وملین خفیف عمل می کند .مقادیر بسیارزیاد (تا 5/2 میلی لیتر) اثر شدید خنک کننده ومسهل دارد .برای جلوگیری از اثر قولنج آور ریواس همراه مقادیر زیاد آن را ازگیاهان ضدنفخ مانندنعناع یا رازیانه (5/0 تا 2میلی لیتر )، استفاده کنید